Landschappen uit een verzonnen land

Mijn hoofd kan wel wat rust gebruiken, de laatste tijd.
Anderen vinden die in de natuur, bij een sauna bezoek of bij de kapper.
Zelf ben ik daar te bang voor. Ik houd van de natuur! Maar ben tijdens wandelingen vaak bang dat er een hond zonder leiband tevoorschijn zal springen. Naar de sauna gaan vind ik aangenaam, tot er te veel volk in de cabine komt en ik ervan overtuigd raak dat we met z’n allen zullen stikken. Maar van kappers heb ik pas echt schrik. Omdat ik dan vastzit onder een schort, terwijl eventuele onbestemde gesprekken me al bij voorbaat nerveus maken, en ik er ook nog eens niet van hou dat iemand die ik niet goed ken te dicht bij me staat en me zelfs aanraakt.
Schilderen ontspant me, wegkruipen in een landschap en er ook mijn hoofd mee vullen. In mijn schetsboek schilder ik mooie wereldjes, waar ook angst in zit, maar waar ik dan wel niet bang voor ben.
Ik maakte dit filmpje met enkele van mijn landschappen.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Veilige wereldjes

 

Het zijn geen gedichten die ik schrijf, ik maak geen schilderijen en geen liedjes. Ik probeer gewoon om veilige wereldjes te maken.
Plaatsen waarin je even kan blijven. Waar je geen doel moet hebben, geen richting. Waar je je ook niet hoeft te verantwoorden. Als luchtbellen of zandkastelen. Het is  tijdelijk, maar een rustpunt nu en dan maakt een verschil. Althans voor mij.

Gisteren stapte ik weer op de trein, ik stapte af in Aarschot, Antwerpen en Lier.
Ik kwam thuis met schrijfsels, krabbels, foto’s en filmpjes. Overal waar ik geweest was hing er een sfeer van rauwe vrolijkheid, van braderieën, festivals en kermissen. Het is een sfeer waar ik van hou, eenmaal ik er niet meer middenin zit. Daarom wou ik er iets mee doen. Ik schreef een liedje en monteerde wat stukjes film. Maar eigenlijk is het geen liedje, het is een wereldje.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Weet je hoe het is
om even niet zo vrij te zijn
te hunkeren naar aansluiting
maar in groei weer te vertakken
te willen zwemmen in een meer
maar op asfalt te drijven
te willen schreeuwen als een meeuw
dit enkel stil te wensen
om even niet zo vrij te zijn
zoals de meeste mensen

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Het spijt me labyrint te zijn
geen klare weg te tonen
maar in mijn zijn is plaats genoeg
voor bloemen, groen en bomen

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Op zoek naar een illustrator?

Regelmatig ontmoet ik schrijvers van kinderverhalen die er klaar voor zijn om hun verhalen aan de buitenwereld te tonen. Vaak is de stap naar een reguliere uitgeverij te groot. Of ze ontvingen een briefje met een afwijzing (wat zeker niet altijd wijst op een slecht verhaal!)
Uitgeven in eigen beheer of via een POD-uitgeverij lijkt dan een logische stap. Maar een kinderverhaal vraagt vaak wel om illustraties. En dat is dan opnieuw een hoge drempel.

Zelf vind ik het fijn om deel uit te maken van kleinere projecten.
Boeken die zich niet noodzakelijk richten tot het grote publiek, ik vind ze niet onbelangrijk. Er zijn boeken nodig die zich richten naar die specifieke mensen. Er zijn boeken nodig voor persoonlijke groei. Er zijn boeken nodig om gebeurtenissen in het leven een plaats te geven.

Je mag me dus altijd contacteren als je een illustrator zoekt voor je verhaal.
Klik hier om een idee te krijgen van mijn stijl.
Stuur me gerust vrijblijvend een mailtje voor een offerte, we kunnen ook altijd zoeken naar een formule die bij jouw wensen en binnen je budget past.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Kom, laat wat droevig is
gewoon blijmoedig klinken
we doen alsof we vrolijk zijn
alsof we op het goede leven klinken
vormen zo distels om tot rozen
en duisternis tot maneschijn

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Je m’ suis fait tout petit (van de grote Georges Brassens)

Dit is één van de liedjes van Brassens waar ik niet onmiddellijk van hield.
Hoewel ik opgroeide met zijn muziek en er eigenlijk altijd al van hield, waren er ook liedjes waar ik de pick-up naald overheen liet springen.
Nu nog luister ik regelmatig naar Brassens, maar dan op oude cassettebandjes. En dan is het gewoon te veel moeite om op Fast Forward te duwen.
En zo ontdek ik die liedjes ineens echt. En vind ik ze vreselijk mooi.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Verzet

Dankjewel, dat vergat ik
hield geen hand voor mijn mond bij het hoesten
ruimde mijn kamer nooit op
trok het toilet zelden door
waste mijn handen ook niet
wanneer we dat moesten

Nu zeg ik drie maal sorry
laat je voor op de trein
gaf mijn plaats aan een mollige dame
omdat ik verkeerdelijk dacht dat ze zwanger zou zijn
loop op tippen van tenen
snuit mijn neus op toilet

maar lik eerst de chocolade van koekjes
als een daad van verzet

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS