Het leven van Elioth, dat hoewel mooi geen sprookje was

Elioth houdt niet van vechten, nooit stak hij iemand in de rug en water vindt hij veel te nat.
Niet zo vreemd voor een jongen van negen, maar Elioth is een piraat, en voor piraten is alles toch net een beetje anders.
“Het leven van Elioth, dat hoewel mooi geen sprookje was” is (net als zijn zusje “Achter de deur die niet opengaat”) een klein boekje, dat net past in kinderhanden en grote mensen harten.
Wil je graag een boekje ontvangen? Stuur me een mailtje! sandrine.lambert@telenet.be (of een sms, of bericht via messenger, Instagram of Whatsapp) Het kost 10 euro (+ eventueel 2 euro verzending) Ik maak er met het grootste plezier een mooi pakketje van en doe er, als je dat wil, een officiële factuur bij :-)

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Wanneer ik hardend weer niet plooien kan
en hardnekkig ben en kraak
liever de krekel uit mijn schedel ban
en ik het mier zijn sterk bewaak
Hoe onverbiddelijkheid zich mortelt
zoals een weg die zich verplicht
zoals een steen die je verplettert
door haar zwaarmoedige gewicht
Ik dan de kneuzing weer laat hechten
zelfs ook de kracht zie van een steen
het me maar toelaat om te schromen
soms ben ik lief en soms gemeen
En ik weer zing wanneer het bloesemt
en ook de zwaluw weer herken
en dan verward durf toe te geven
dat ik ook maar ben wie ik ben

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Drie schrijfoefeningen

Als je graag schrijver wil zijn, moet je… schrijven. Liefst dagelijks, of anders toch met een bepaalde regelmaat. Maar wat schrijf je dan? En wat als het niet wil komen? Dan zijn concrete oefeningen wel zinvol. In dit filmpje geef ik een oefening rond personages, eentje rond het laten ontsporen van een actie en een rond het impliceren van een ruimte. Veel schrijfplezier!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Druk druk druk

Ja, het was druk de laatste tijd!
Want samen met Agatha Cornelia en Lidewei Philips, bereid ik een gratis driedaagse online workshop voor. Die richt zich naar iedereen die graag een eigen kinderboek wil schrijven. Lees er alles over en doe mee!
https://www.aagvernelen.be/driedaagse-kinderboeken?vgo_ee=V%2FRPMFC1lN80pNX6Ck4xFknRTaIr7cG2aoKXo2QWndo%3D

Daarbij ben ik ook bezig met de laatste loodjes voor een nieuw boek, hierover snel meer!
En dan is er ook de videocursus rond acryl en olieverf die binnenkort verschijnt. Hierbij nog eens een snippertje:

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Wolven

Wie goed luistert kan ze horen
zich verplaatsen stap voor stap
om zich heel stil te verbergen
onderaan de keldertrap
Wolven eten graag wie bang is
om niet graag gezien te zijn
en wie niet durft te omarmen
want soms doet dat te veel pijn
Soms voeden ze zich met stukjes
van een liefde die verscheurt
daarna gaan ze weer stil liggen
alsof er nooit iets is gebeurd

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Starten met olieverf

Druk bezig met het uitwerken van een cursus rond acryl en olieverf in illustratie. Soms post ik daar een snippertje van op Youtube.

Hierbij een korte video die je kan helpen als je wil starten met olieverf.
Olieverf is echt een fascinerend medium, waarmee je eindeloos kan experimenteren, alles is immers opnieuw te corrigeren. Ook kan je de illusie van details wekken door de brede waaier aan mogelijke texturen.

Wat wel heel belangrijk is is dat je altijd van dun naar vet werkt. Start dus met de delen die het meest verdund zijn met terpentine en voeg geleidelijk aan olie toe. Maar in deze video wordt dat zeker duidelijker.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Vertel me hoe ik in kan tomen
hoe ik zonder daarom weg te vliegen
genoeglijk weg kan dromen
En leer me zachtjes vast te houden
zonder te omklemmen
hoe ik gewoon wandelen kan
zonder steeds te rennen
Bewaar mijn sleutels, pil en bankkaart
zodat ik niet meer kan vergeten
en fluister al die dingen weer
die ik al lang moest weten
Laat me kijken met jouw ogen
toon me de dingen die jij ziet
Zeg maar hoe ik beter word
maar verander me verder niet

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Eensklaps verlangend naar twee meubelwinkels

Mijn moeder en ik, wij wandelden veel. Op vrije dagen drie maal per dag. Geen avontuurlijke tochten, maar ommetjes van ongeveer een half uur. Wij hadden daar geen hond voor nodig. Eigenlijk ben ik pas laat tot de ontdekking gekomen dat niet iedereen dat doet. Onbenullige wandelingen mogen dan wel gezond zijn, als gespreksonderwerp deugen ze niet.
Soms, als het veel regende, gingen we wandelen in meubelwinkels. Er waren er twee op de Luikersteenweg vlak bij ons thuis: Meubelen Proesmans en Boyen-Libert. Dan wandelden we eerst doorheen de ene winkel, en dan doorheen de andere. In plaats van bomen, koeien en velden zagen we kasten, zetels en stoelen, verder was alles precies hetzelfde.
Het regent weer, en ineens verlang ik naar twee meubelwinkels, vlak bij mij thuis, om daar te kunnen wandelen tot de zon weer schijnt.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS