Letterpress: experimenteren

Na een bijzonder fijn weekendje weg, nam ik vandaag wat tijd om te experimenteren met mijn nieuwe pers.
Ik probeerde iets te doen met fragmenten uit de Franstalige gedichten die ik schreef. Zonder accenten, want die hebben de letters niet, ze komen uit Duitsland. Voorlopig vind ik dat geen probleem, ik ben gewoon op zoek naar beelden die ik grafisch interessant vind. En dan probeer ik om letters te combineren met andere technieken.

 

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Nooit meer bang zijn

“Met een vlieger naar de maan” is het boek waar ik momenteel aan werk. Het verhaal is er al, de illustraties kruipen als bloemetjes uit de grond.

Daarbij blijf ik ook schrijven, aan een ander verhaal dan. Het gaat over een meisje waarvan niemand weet dat ze eigenlijk al dood is. Dat kan klinken als een droevig verhaal, maar wie dood is hoeft van niets meer bang te zijn. Waardoor al die dingen die ze niet durfde eindelijk kunnen: keihard zingen, uitbundig dansen en echte vriendschap sluiten.

 

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Meer dan anders

Het is Pasen. Ik heb niks met Pasen, want ik ben niet gelovig.
Ook met eieren, klokken en hazen heb ik niets. Want mama deed niet aan rituelen, vroeger. Ze gingen aan ons voorbij.
Tegenwoordig loop ik verloren op dagen als deze. Nog meer dan op andere dagen.
Rond mij zie ik een vrolijkheid die ik niet aanvoel. Ik zou erin willen meegaan, maar het voelt niet waarachtig.
Dus kruip ik in mijn tekeningen, mijn schriftjes en in liedjes. Meer dan anders

Vandaag maakte ik een opname van mijn versietje van Famous blue raincoat van Leonard Cohen.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Reus

Wat me scheidde van geluk
waren twee bergen achtereen
Ik toonde me daadkrachtig
en klom er overheen
Toen ik er eindelijk was
gingen beide bergen lopen
er zaten ook nog voeten aan
een buik, een hoofd erbij
Onpraktisch, ongelegen
zo reuzegroot was jij
Je nam me in je handpalm
tot in de toppen van de bomen
Ik voelde me gelukkig toen
bedankt om in mijn weg te komen

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS