Wandel maar mee maar
een kaart volg ik niet
Haal me maar in want
voel je maar vrij
Vertel me je leven en luister
naar mij
Toch, pin me niet vast
op wat ik vertel
Ga geen strijd met me aan, echt
die win je dan wel
Ik wil wel wat geven
Geef gerust iets terug
Maar wil niet met me leven
want ik leef niet zo vlug

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

La lune

Autour de moi, la nuit s’éclate
en étoiles
en brûlures
ses ombres effrayantes

Dans le bois, au dessus de moi
une lune au souffle tendre
murmure dans mes oreilles
un baiser infini

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

De mooiste dag

Zij vatte het op als een schrijfopdracht en liet haar cursisten de mooiste dag van hun leven beschrijven. In de veronderstelling dat die nog moest komen.
Ik vond dat idee zo oneindig boeiend dat het me niet losliet.
Graag had ik het gewoon als een schrijfopdracht opgevat, maar zo werkt mijn brein niet. Eerst liep het over in een ongebreideld tekenen. Daarna kwamen er woorden bij.
Ineens realiseerde ik me dat ik al die tijd gewoon aan een schrijfopdracht gewerkt had.
Maar ik werkte het uit tot een boek. Omdat dat nu eenmaal is waar ik me in thuis voel.
Het eerste exemplaar ontving ik gisteren al. Binnenkort meer.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Blikvoer

Het ging allemaal heel snel.
Ik gaf een lange dag workshops. Voelde me moe maar voldaan.
Dat ik niets meer moest doen waar ik geen zin in had, had ik mezelf onderweg naar huis beloofd. Behalve dan de afwas doen, en nog enkele dingen die ook moeten gebeuren wanneer je niets moet. En een beetje piano spelen, want dat probeer ik elke dag te doen.
Ik zat aan mijn piano, te moe om me op een liedje te concentreren, en improviseerde wat. Ineens was er een melodie. Een tekst kwam er vanzelf, want ik was te moe om er één te bedenken.
Mijn energie kwam terug, ik nam mijn ukelele er ook bij en blikte alles in.
Eigenlijk vind ik het wel mooi zo.
Een blikje voor als de honger komt, als er geen fut is voor echt eten.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Zij

Zal ik mijn lippen roder kleuren?
Eet ik nu boter op mijn brood
Loop ik nu ook op hoge hakken
want zij is stijlvol, slank
en groot
Maar zelf zal ik je hart niet breken
of van je weggaan, zoals zij
Denk desnoods altijd nog
aan haar
Maar kom altijd
terug
naar mij

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Propere spiegels

Weer een covertje van Keaton Henson. Ik hou van zijn muziek.
Ook van dit liedje weet ik niet precies waar het over gaat. Ook bij dit liedje heb ik gewoon het gevoel dat het over mij gaat. Misschien is dat wel een belangrijke eigenschap van een goed liedje. En van een goed gedicht. Een goede film. Een goed boek. Een propere spiegel.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Fabels voor kinderen en voor volwassenen

Een lafaard zonder binnenste
Gewoon een grote bek
Al denkt hij dat hij machtig is
hij heeft alleen een dikke nek
Wij, achter deze spijlen
hoe kan hij ons wel raken
ha! laat hem watertanden
maar wij zullen hem smaken

Ze kakelden zo gloeiend
dat niemand had gezien
dat hij haast vlak naast hen stond
ros lijf vol van begeerte
van pluimstaart tot de kop
Glipte tussen de spijlen door

en at hen allen op

Ook zin om deze zomer fabeltjes te schrijven? Schrijf je in!
http://www.wisper.be/cursus/kessel-lo/fabels-voor-kinderen-en-volwassenen

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Weckpot

Af en toe schrijf ik een gedicht in het Frans. Ik toon het zelden aan anderen. Die gedichtjes, dat zijn knikkers die ik in een weckpot bewaar. Zodat niemand erover zou vallen.
Frans is mijn gevoelstaal, de taal van mijn mama. Van mijn grootouders. Van mijn jeugd.
Soms vertaal ik wat. Eerder schreef ik ook een Franstalige bundel in opdracht van de Zuidnederlandse Uitgeverij. Daarna wat liedjes voor een muziekuitgeverij. Ik hou van het Frans, maar mijn teksten zijn knikkers omdat ik ze onbewust altijd zal plaatsen naast de planeten van Brassens of Rimbaud.

Afgelopen dagen hield ik me bezig met een reeksje droge naalden over kooien. Zomaar. Omdat ik dat zelf boeiend vond. Eerst maakte ik een beeld bij een Franstalig gedicht dat ik eerder schreef – vanuit het gevoel dat het paste. Vandaag speelde ik verder. Voor mij lijkt het in ieder geval te passen. Het zijn kleine prenten, kleine teksten, ze passen met zo’n allen in één weckpot.

En voulant capturer
Amour dans une cage
prisonnier bariolé
ne servant plus à rien
une image de regret
de soif et de cafard

Le lapin regarde
le monde bavard
en rêvant
de pissenlits
dans un jardin

Cherchons un endroit
à l’égard de cailloux
vilaines poignées de terre
et de noyaux de prunes
Sortons de notre cage
pour quitter de bonne guerre
ce monde trop taquin
Puis rencontrer le ciel
se mêler à la lune

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Wolken

Zij waren de wolken
de dragers van zorgen
betaalden met tranen
een dag zonneschijn

En waar ze ook kwamen:
gebrom trammelant
gedonder en slagen
soms storm naderhand

Geen mens die ze graag zag passeren
Zij werden verworpen
Zo gleden zij verder
van regen in drop

Daar kwam een doortrapt
vilein meisje
die lokte de wolken
en sloot ze toen op

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS