Vogeltjes

Met spijtig afscheid van hun dromen
angstig begroeten van de dag
Het ei waar ze zijn uitgekomen
als alles klaar is en het mag
Klein broertje dat het niet zal halen
dood is lukraak en harteloos
Hun donzig beven dat gaat vliegen
schijnbaar lichtvoetig maar
zo groots

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Zij

Het stof dat op hun schouders valt
de enkels in het water
een woord dat nog in wording was
en al verdronk in later

Een zacht geluid
een zakdoek groot
als iemand die zijn neus snuit
verstopt door kruimels trots

Ze komen naar elkaar nu toe
nog enkel door de lucht die loopt
die weet dat ook verzoening kan
als je daar echt op hoopt

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Aandacht!

Aandacht aandacht!
Ik ben ophaler van oude problemen:
zorgen geld of liefde
angsten of getob
Stop ze maar in mijn machine
en ik druk op een knop
Dan hoor je even dit geluid
daarna komt er een liedje uit
Dat klinkt droevig en ook traag
maar mensen horen dat
wel graag

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Walvis en luchtballon

Houdt aan zijn diepe woorden
over afkeer lust en zin
De andere vissen luisteren maar
soms slikt hij ze per ongeluk
met een hap plankton in
Hij is zo anders dan zij zijn
want hij zijn groot en zij zijn klein

Zweeft zij altijd hoog boven
met angst om snel te doven
voor vallen en voor pijn
voor uit het zicht verdwijnen
voor snel vervangbaar zijn

Toen hij haar zag daar boven hem
brandde hij net als zij
Hij wuifde met zijn vinnen:
kom hier, jij hoort bij mij
Zij zag hem en viel ook voor hem
maar zonder angst of pijn
en ligt nu op de bodem
teleurstelling te zijn

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Hoe ik van de aarde viel

Ik liep
ik liep op zoek naar jou
plots was de hemel niet meer blauw
die werd een doek van zwart satijn
met lichtjes zonder stopcontact
omdat ze sterren zijn

Ik dacht: het is illusie
dit dromen is niet waar
ik liep nog verder door
ik liep en
ik liep maar

Toen viel ik van de wereld af
had jij dit ook gedaan?
na kilometers vallen
kon ik eindelijk weer staan

Hoe ik ook keek ik zag je niet
dus wou ik weer terug
gelukkig kwam daar een raket
en mocht ik op haar rug

(Inspiratie vond ik bij dit lied -
origineel van Aurora)

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Jezelf mogen zijn

In een fijne samenwerking met Els Dens (sensitieve lifecoach, haar website komt binnenkort online) maakte ik dit filmpje over hoogsensitiviteit, je anders voelen, jezelf mogen zijn.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Boom

Verlang je naar meer bladeren
een kruin zoals de anderen
zoek je met diepe wortels
een wijze van veranderen

Zie je alleen je takken
waaraan geen blad meer kleeft
kijk nog eens goed, je hebt misschien
iets dat geen ander heeft

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Zacht

Gekleed in witte veren
met badschuimschoenen aan
zoek ik naar een plek
waar ik naartoe kan gaan

Waar bomen kwetsbaar strelen
mijn pad met mos bekleed
waar wolken tussen hoofden wonen
de bakstenen van wol
en ramen van satijn
Waar ik niet bang moet zijn

een misstap te betreden
om op mijn bek te gaan
tegen de lamp te knallen
een plek waarvan ik weet
dat ik er zacht kan vallen

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS