Workshop Stop Motion Animatie met uitgeknipte figuren

Intrigeert het je om je eigen wereldje te bouwen? Helemaal met je eigen beelden, verhaallijn of verhaalidee, de door jou gekozen (of gemaakte) muziek, geluiden, stemmen? En ben je iemand die niet uitblinkt in het hanteren van technische snufjes en ingewikkelde programma’s? Dan is stop motion iets voor jou.

Om je al aardig op weg te helpen organiseer ik een workshop rond stop motion met uitgeknipte figuren. Op twee uur tijd laat ik je ervaren op welke manier je een filmpje kan opbouwen. Welke materialen en programma’s je nodig hebt (en dat zijn geen dure of ingewikkelde dingen). Hoe je tot decors kan komen en hoe je bewegende personages kan maken.

Met dit afspeellijstje probeer ik je alvast warm te maken: https://www.youtube.com/watch?v=rGSMfXzdf74&list=PLkhEVmSl_tHgUAtpjUig6hI6r3IRmzcFL

Wanneer? Zondag, 23 oktober, van 11 tot 13 uur
Waar? Via zoom, je kan de workshop dus volgen van waar je wil; bij je inschrijving ontvang je een link (weet je niet hoe zoom werkt? Laat het me weten, ik leg het je graag uit)
Prijs? 19 euro
Vragen of inschrijven? Sandrine.lambert@telenet.be (of pm via Facebook of Instagram)

Filmpje bij een verhaal van Joris Peeters: www.wijzijnjoris.be

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Voor wie schrijven wil…

 

Start heel binnenkort, op 6 oktober de reeks “Schrijven voor kinderen en jongeren” (vier avonden in Leuven): https://wisper.be/…/schrijven-voor-kinderen-en-jongeren-1
(Er zijn nog plaatsen vrij!)

Bij CVA kan je terecht voor de nieuwe online cursus rond Fabels en sprookjes die ik uitwerkte en begeleid:https://www.centrumvoorafstandsonderwijs.be/cursus/sprookjes–fabels-schrijven/tsprfab

Ook de jaaropleiding, in samenwerking met Agatha Cornelia en Lidewei  Philips is een aanrader: https://www.aagvernelen.be/

Ben je vooral op zoek naar feedback bij een verhaal dat je al schreef? Kijk dan eens bij Manuscriptanalyse

Contacteer me zeker als je hierover vragen hebt hoor! Dat kan telefonisch of via mail

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Op een dag sprong het licht weer aan

Wat begon als een korte elektriciteitspanne, bleek na 24 uur nog niet opgelost. Mensen kwamen op straat om hun verontwaardiging uit te schreeuwen.
Maar hij bleef binnen, smeerde zich vier dikke boterhammen met bosbessenconfituur en at in het donker.
Buiten stierven de stemmen weg, mensen leken te verdwijnen. Elektriciteit was er nog steeds niet.

Toen al de voorraden op waren, trok Nicolae de rolluiken weer op. Buiten was er niemand en doornige planten waren tot tegen de ramen gegroeid.
De lucht voelde fris aan toen hij de deur voorzichtig opende. Een licht gevoel tintelde achter zijn ogen. De wereld trok hem buiten. Nog nooit was er zoveel weelde geweest: brandnetel, kleefkruid, zevenblad en weegbree.
Hij had een vuur gemaakt, midden in de woonkamer, en terwijl de soep kookte, sloot hij zijn ogen. Alsof hij, zonder het te weten, gestorven was en wakker werd in de hemel.

Hij werd vrienden met het leven rondom hem, hij observeerde en kopieerde. Zo liet hij een warme vacht groeien, net zoals hij het mollen, ratten en konijnen zag doen. De koude kon hem niet meer deren en de felle zon ook niet.
De Aarde was al twee maal rond de Zon gedraaid, en het leven ging zijn gang.
Soms miste Nicolae wel die ander. Die ander die er voor hem nooit geweest was maar die wel in zijn dromen leefde.
Omdat hij in dromen geloofde, had hij zijn droom in een ketel gestopt. Die had hij op het nasmeulende vuur gezet. Het beetje warmte dat het nog gaf had de droom doen uitzetten. Bij het optillen van het deksel, stapte er een vrouw uit de ketel.
Ze schrok zichtbaar toen ze Nicolae zag, maar hij gaf haar tijd.

Hij had een vacht, maar die was zacht. Als ze genoeg tijd zou nemen om verder te kijken dan wat ze zag, zou het wel goed komen.
‘Eet me niet op,’ bibberde ze.
Hij schudde het hoofd.
‘Ben je een mens?’ vroeg ze nadat ze enige tijd naar hem gekeken had.
‘Mijn naam is Nicolae.’ Hij sprak zacht om haar niet bang te maken.
Toen ging ze bij hem zitten.

Hij verzon haar de naam Manuela en zij stemde toe. Of ze ook een vacht zou laten groeien, vroeg ze.
Dat wou hij liever niet, maar omdat hij wist dat het haar zou beschermen, stemde ook hij toe.
Toen ze genoeg op elkaar leken, werd zij verliefd op hem.
Liefde is mooi, gewikkeld in bloemen en bladeren. Zoals elke liefde kende ook de hunne angels en doorns, maar hun vacht deed haar werk.
Op een dag sprong het licht weer aan, toen sloten ze hun ogen, en ze leefden nog lang en gelukkig.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

De euforie van iets dat af is

De zon schijnt, mijn buik zit nog vol met vers gemaakte soep, en het is af. Moest ik een kat zijn, ik zou erbij spinnen. Het is geen groot project, niet alsof ik een replica in luciferstokjes van de Eiffeltoren maakte, maar het voelt goed. Het is iets dat voelt als iets dat ik gemaakt heb, niet perfect maar goed genoeg. Een fijne samenwerking, deze keer. Een stopmotionfilmpje bij een fijn verhaal over twee jongens die voor het eerst in een Playboy bladeren.
Ik toon alvast één beeld:

 

 

 

 

 

 

 

Ongeveer hetzelfde voelde ik toen mijn boek Clara eindelijk af en tastbaar was. Dat is nu weer enkele weken geleden, ondertussen ontvang ik de eerste reacties, en die doen me echt veel deugd.

 

 

 

En nu, naar het volgende project!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

We staan weer voor de zomer

We staan weer voor een zomer. Ze draagt het haar hoog in een staart en zweet in fijne straaltjes uit haar hals. Naar ons kijken doet ze niet, ze tuurt naar verre oorden. In haar blik lees je de avonturen die jij waarschijnlijk niet zal beleven.
Soms vraag je je af of je wel van de zomer houdt. En doe je dat dan in alle oprechtheid, of alleen omdat iedereen het doet.
De zomer heeft sterke, blote benen, met schrammen van het scherpe gras. Ze draagt een korte jurk die borsten toont en zelfs geen buikje wil verbergen. Ze plast gehurkt achter een struik en lacht luid als je haar betrapt. Maar zomers mogen dat, niemand is zo charmant als een zomer.
Zomers zijn niet perfect, soms doet hun luide lachen naar herfst verlangen. Naar  kousen en plooirokken, naar het rode van wijn en de klank van gedichten. Hoe zij blozen om een klein beetje te verdwijnen in het roestige van blaadjes op de grond.
Maar we staan weer voor de zomer, tussen haar tenen groeien rozen en lavendel.
Van rozen hou ik, en ook van lavendel.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Arceren: Hoe begin je eraan?

 

Het is iets dat ik vaak als feedback schrijf in mijn online lessen: “Probeer nog iets fijner te arceren.”
Natuurlijk weet ik best dat dat niet zo eenvoudig is, en dat je je pas afvraagt hoe dat nu eigenlijk moet dat arceren, wanneer je eraan begint. Uitleggen is niet zo eenvoudig, daarom maakte ik een filmpje: https://youtu.be/7TksNwhwZNg

Ook in illustratie kan je arceren. In een boek voor iets oudere kinderen, kan dat je illustraties in grijswaarden interessanter maken. Maar je kan ook met kleurpotloden arceren, of eerder als afwerking, met een pennetje.

Zoals altijd is er geen goed of fout, maar het is altijd fijn om een houvast te hebben wanneer je eraan begint.

Ik hoop dat dit filmpje jou een beetje kan inspireren.

 

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Het tekenen van dynamische figuren

Sinds ik de opleiding “Illustreer je eigen kinderboek” (https://www.aagvernelen.be/illustreer-je-eigen-kinderboek) ontwikkel en begeleid, voel ik me groeien als illustrator. Dat klinkt misschien vreemd, omdat ik de opleiding moet leiden, maar er zijn zoveel dingen waar ik nooit echt bij stilstond, waar ik me nu, samen met mijn leerlingen, weer vragen bij ga stellen. Dat maakt me opnieuw nieuwsgierig en zoekend, en dus groeiend.
Voor mijn cursisten werk ik lessen, video’s, oefeningen en denkpistes uit. En soms plaats ik daar ook een stukje van op Youtube.

Hierbij een video over het ontwikkelen van dynamische figuren.
Als je begint met het illustreren van kinderboeken ga je op zoek naar manieren om je personages in verschillende houdingen weer te geven. Meestal gaat het grootste deel van de aandacht dan uit naar het reproduceren van de juister verhoudingen, waardoor de houdingen soms wat statisch zijn. Hierbij een oefening om tot meer dynamische personages te komen.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Dit is wat ik wil doen!

Toen ik het papier knippen ontdekte, was ik meteen betoverd. Ongeveer hetzelfde gebeurde toen ik op een stage leerde om een stopmotion filmpje te maken.
Onlangs zag ik voor het eerst een filmpje van Lotte Reiniger. Ik bekeek zoveel mogelijk van haar werk op Youtube en werd helemaal aangegrepen door de manier waarop zij al in de jaren ’20 papieren figuren liet bewegen via stopmotion.

En dan die duidelijke “Dit is wat ik wil doen!”
Ondertussen ben ik er enkele weken mee bezig, met het maken van korte filmpjes waarin ik ideeën, technieken en invalshoeken uitprobeer. Wat werkt en wat werkt niet?
Nu zou ik graag aan iets langer werken, wat voor mij wel een uitdaging is, want hoe geef ik een groter project een plaats tussen mijn andere werk? Zal het niet ondergesneeuwd geraken, zal ik niet in geneigd zijn om het in de steek te laten, bij gebrek aan onmiddellijke voldoening?

Een eerste probeersel dat ik maakte, kon je al zien in mijn vorige post. Hierbij nog eens twee latere filmpjes.
Ik sluit niet uit dat ik nog van die korte filmpjes maak, het ook gewoon heel leuk en het geeft veel voldoening. Maar daarbij zoek ik ook naar manieren om tot iets langer te komen.


Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Over dingen die gebeuren

Het was paasvakantie, het was vreselijk druk.
Druk van workshops geven, druk van treinen en bussen nemen op weg ernaartoe, druk van op treinen en bussen wachten.
En net dan komen de ideeën en frustreert het me dat ik weinig creatieve tijd heb.
Dus, begon ik een knipprojectje, elke dag een beetje, en aan het einde van de vakantie heb je iets. Het werd een filmpje. Over dingen die zowat dagelijks gebeuren (als je er oog voor hebt).

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS