Harmonium

Gisteren las ik een interview met Jesse Paris Smith, dochter van Patti Smith.
Eén van haar verhalen intrigeerde me heel erg. Ze vertelde dat haar moeder bevriend was met Nico (van The Velvet Underground). Op een dag verkocht Nico haar harmonium om aan heroïne te geraken, maar daar had ze meteen spijt van. Patti Smith kocht het toen voor haar terug.

Ik kon het me een beetje voorstellen, hoe Nico zou klinken, begeleid door een harmonium. Daarom zocht ik of ik er op Youtube materiaal over zou vinden. Gelukkig wel. Nico klonk schitterend, met haar harmonium. Het prachtige aan zingen met een harmonium, is dat je wel voluit moet zingen. Doe je dat niet, dan raak je niet boven dat sterke, melancholische geluid uit.

Een harmonium is een soort luchtorgel. Zelf zing ik soms begeleid door mijn orgeltje. Maar ik beperk me meestal tot het refrein, omdat ik niet de stem van Nico heb. Toch wou ik dat ook graag doen, zo’n heel lied lang alles geven.
Ik moest het lied een beetje aanpassen, en speelde enkel de akkoorden op het orgeltje. Achteraf mixte ik er een klein beetje piano door. Maar ik probeerde om het lied wel ruw te houden.

Het filmpje erbij maakte ik met beelden uit onze boswandeling van vanmiddag:

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Som (muziek + beeld + gedicht = Nacht)

Vorige week speelde ik wat vingeroefeningen op de piano. Meer dan oefeningen waren het niet, maar ik dacht dat ze misschien niet slecht zouden klinken in een filmpje. Daarom maakte ik een opname.
Gisterenavond schreef ik een gedicht.
Vanmorgen schetste ik daar een beeld bij.
Ineens voelde ik een link tussen de muziek, het beeld en het gedicht. Ik had een kader. Dat kader vulde ik op met inspiratie die ik had opgedaan tijdens het geven van workshops voor Artforum deze week.
De som van de delen werd dit filmpje:

Het drinken van koffie
met handen die beven
er is ook wel honger maar
niet om te geven

De avond valt zeker
als muggen die plagen
verlangen dat opsteekt
vermorzeld door vragen

Dan stilte die nacht is
er vingers op legt
Je toont wat je voelt maar
toch beter niet zegt

De illustratie vind je terug in het winkeltje.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Vriendin

Het spijt me

niet te zijn
wat vriendinnen vaak worden
Dat praten
Dat plannen
Dat koppeltjes spreken
Maar geef me een lied en ik dans
Of geef me de kans
en ik drink te veel wijn
En voel ik me eenzaam
(en ik voel me soms eenzaam)
dan vlucht ik in gangen
ver weg in mijn buik
Dan zoek ik het licht
in de donkerste nacht
Vind er steeds wel een deurtje

waar jij op me wacht

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Regen met me

Hou mijn hand vast
als ik me laat vallen en
val met mij mee
Wij samen: de zee
vol vissen die paren
Zijn wij niet de aarde
maar tellen toch mee

Dan, samen verdampen
Weg gaan zonder tranen
Niet vragen waarom
een plasje
een dakgoot
riolen met ratten
zo weer naar de zee

Regen met me mee

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

De mooiste dag

Met een frisse plons kwamen ze aan, mijn exemplaren van “De mooiste dag”. Maar zelf was ik aan zee om workshops te geven. Om samen met kinderen te bouwen aan echte mooie dagen.
Meer info over het boek vind je hier.
Als je graag een exemplaar ontvangt, laat het gewoon weten! Ik maak er graag een bijzonder pakje van.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Over een pop die verliefd werd op een robot

Bij Brassens hou ik van de manier waarop hij bijna pratend zingt. Renaud waardeer ik om de oprechtheid die uit zijn stem klinkt. Amanda Palmer bewonder ik om haar feminisme en de vreemde mix van no nonsense en toverpoeder.

Bij Keaton Hensen is het dat bezwerende. Datgene dat maakt dat ik twee dagen kapot kan zijn van één van zijn liedjes. Ook wanneer het eigenlijk ver van me af staat. Mijn hart werd al heel lang niet meer gebroken. Toch voel ik die krak en dan het scheuren in het nummer Party song, dat me al enkele dagen onder de duim drukt.

Vandaag maakte ik een opname van mijn eigen versie. En ik maakte er een filmpje bij. Over een pop die verliefd werd op een robot. En over die andere pop, met het hart aan flarden.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS

Monsters

Omdat ik niet kan groeien
een huis is me te klein
vlucht mijn grote verbeelding
naar daar waar monsters zijn

In buizen gangen kieren
ik krimp zoveel ik kan
beleef mijn grootste angsten
en word daar sterker van

Ze kunnen me niets doen
geen onrecht en geen pijn
Ik hou zoveel van monsters
omdat ze er niet zijn

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS